PUBLICYSTYKA ANTONIEGO ZAMBROWSKIEGO

antoni zambrowski
antoni zambrowski
syn czerwonego księcia
syn czerwonego księcia

"Syn czerwonego Księcia" Antoni Zambrowski

Antoni Zambrowski urodził się 27 stycznia 1934 r.w Warszawie, wychował się w ZSRR, gdzie zamieszkali jego rodzice - działacze KPP, a później PPR i PZPR. Do Polski wrócił w 1945 r. Studia ekonomiczne ukończył na Uniwersytecie Moskiewskim. W latach 40..i 50. był członkiem Związku Walki Młodych, Związku Młodzieży Polskiej, Rewolucyjnego Związku Młodzieży i Związku Młodzieży Socjalistycznej.Od 1956 r. należał do PZPR, z której go wyrzucono 10 lat później za krytykę polityki partii wobec Kościoła.W latach 60. związał się ze środowiskami opozycyjnymi: najperw z J. Kuroniem i K. Modzelewskim, a następnie z krytyczną wobec nich grupą W. Kuczyńskiego, J.R.Nowaka, St. Gomułki i9 B. Tejkowskiego. Mimo że nie uczestniczył w wydarzeniach marca 1968 r., został aresztowany, oskarżony o "szkalowanie państwa i narodu polskiego", skazany na 2 lata więzienia. Od 1976 r. był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników. W latach 1979-1980 zbierał przed warszawskimi kościołami podpisy pod apelem w sprawie transmitowania przez radio i telewizję niedzielnej Mszy św.. Od 1980 r. należał do "Solidarności". Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany. W połowie lat 80, brał udział w pikietowaniu sklepów monopolowych w ramach działalności Bractwa Otrzeźwienia Narodu, za co dwukrotnie został skazany na areszt. Dziś jest dziennikarzem i publicystą.

***
To jedna z niewielu ksiażek, która okres najokrutniejszego satlinizmu ukazuje z drugiej strony barykady. Gehenna milionów ludzi skazanych przez komunistów na głodową śmierć, zesłanych, rostrzelanych, zamęczonych w gułagach i więzieniach jest ledwie słyszalnym echem.To opowieść o młodości - nie beztroskiej, bo przypadającej na czas wojny i powojnia - wypełnionej jednak nauką, studiami,wyjazdami na narty, pierwszych miłości, udziałem w zebraniach politycznych, których celem było ulepszenie swiata...

Syn czerwonego księcia, jak napisał Stefan Kisielewski, to wspomnienia, które "maja w sobie wiele z filmowych Dreszczy, ale muszą porażać autentyzmem: są jak wypracowania ucznia z komunistycznej szkoły janczarów".

***
artykuły najnowsze | wywiady z autorem | o autorze | felietony TV | o mojej książce |